Program nauczania
Cele ogólne i szczegółowe
Program nauczania ma na celu nie tylko przekazywanie wiedzy, ale też rozwijanie ciekawości świata i chęci do samodzielnego myślenia. Ważne jest wzmacnianie poczucia własnej wartości u uczniów, częsty kontakt z językiem obcym (np. przez rozmówki), a także nauka tolerancji i otwartości. Duży nacisk kładzie się na współpracę w parach i grupach, co pozwala ćwiczyć komunikację i twórcze wykorzystanie wyobraźni.
Cele szczegółowe dotyczą czterech głównych umiejętności językowych. W mówieniu uczeń uczy się prowadzenia rozmów, zadawania pytań, poprawnej wymowy i wyrażania własnych opinii. W słuchaniu – rozumienia poleceń, wyszukiwania informacji oraz wychwytywania głównego sensu wypowiedzi. Czytanie obejmuje rozumienie prostych komunikatów, krótkich historii i umiejętność wyszukiwania treści nawet w nie do końca jasnym tekście. Pisanie natomiast kształtuje poprawność ortograficzną i interpunkcyjną, aby uczeń mógł jasno i zrozumiale wyrażać swoje myśli.
Procedury osiągania celów
Aby osiągnąć cele, stosuje się różnorodne metody. W mówieniu są to opowiadania, piosenki czy czytanie na głos, które rozwijają swobodę i poprawną wymowę. W czytaniu uczniowie pracują z prostymi tekstami, co pozwala im stopniowo rozumieć język pisany. Słuchanie ćwiczone jest poprzez testy z nagrań i zadania polegające na wyszukiwaniu informacji, np. w menu czy dialogach. Pisanie rozwija się poprzez tworzenie krótkich opowiadań.
Są też zadania łączące wszystkie umiejętności – krótkie prezentacje czy gry zespołowe. Dzięki nim uczniowie mogą równocześnie mówić, słuchać, czytać i pisać, a przy tym współpracować z innymi i uczyć się w sposób naturalny.
Formy pracy
Zajęcia prowadzone są w różnych formach, aby odpowiadały potrzebom uczniów. Praca indywidualna pozwala na skupienie się na zadaniu i dokładne sprawdzenie postępów. Praca w parach sprzyja naturalnej komunikacji, a praca w grupach uczy współpracy, wymiany zdań i zdrowej rywalizacji. Dodatkowo wykorzystywane są różne materiały pomocnicze, takie jak tabele, które ułatwiają zrozumienie i utrwalanie nowych treści.
Metody sprawdzania osiągnięć
Postępy uczniów sprawdzane są poprzez testy cząstkowe oraz gry komunikacyjne, które jednocześnie weryfikują wiedzę i rozwijają logiczne myślenie. Po ukończeniu kursu uczeń powinien umieć swobodnie porozumiewać się – zadawać pytania, opowiadać o sobie, reagować w codziennych sytuacjach. Powinien też rozumieć polecenia i sens wypowiedzi, czytać proste teksty i wyszukiwać w nich informacje, a także pisać krótkie i poprawne wypowiedzi. Celem jest również opanowanie podstaw gramatyki i umiejętność mówienia o teraźniejszości, przeszłości i przyszłości.
Europejski System Opisu Kształcenia Językowego
Common European Framework of Reference for Languages (CEFR) to uznawany na całym świecie Europejski System Opisu Kształcenia Językowego wprowadzony przez Radę Europy w celu ujednolicenia sposobu przedstawiania biegłości językowej osób uczących się języków. Zgodnie z CEFR znajomość języka określana jest na sześciu poziomach biegłości językowej, przedstawionych poniżej:
A1 - podstawowy - osoby, które osiągną ten poziom, potrafią odnaleźć się w podstawowych sytuacjach, zrozumieć i zastosować typowe wyrażenia odnoszące się do życia codziennego, przedstawić się oraz przeprowadzić prostą rozmowę, pod warunkiem że rozmówca mówi wolno i jest gotowy do pomocy
A2 - podstawowy wyższy - Uczący się języka potrafią odnaleźć się w prostych sytuacjach komunikacyjnych, wymagających prostej wymiany informacji oraz konstrukcji nieskomplikowanych zdań na tematy znane i typowe, dotyczące większości obszarów życia codziennego
B1 - średnio zaawansowany - Osiągnięcie tego poziomu pozwala na bezproblemowe porozumiewanie się jako turysta oraz umożliwia poradzenie sobie w większości sytuacji komunikacyjnych. Osoby uczące się wypowiadają się płynnie i spontanicznie, co pozwala na dość swobodną rozmowę z rodzimym użytkownikiem języka, na tematy znane lub interesujące oraz opisywanie przeżyć, marzeń, nadziei i przedstawiania opinii
B2 - średnio zaawansowany wyższy - Na tym poziomie uczący się języka potrafią poprowadzić płynną rozmowę na tematy konkretne i abstrakcyjne, bez pomocy bardziej zaawansowanego rozmówcy lub rodzimego użytkownika języka, oraz odnaleźć się w sytuacjach społecznych, edukacyjnych i zawodowych. Dodatkowo są w stanie zrozumieć sens skomplikowanych tekstów, tworzyć własne spójne i przejrzyste teksty oraz przedstawić opinię, używając argumentów za i przeciw
C1 - zaawansowany - Zaawansowany poziom biegłości językowej oznacza tworzenie jasnych, płynnych i spontanicznych wypowiedzi na różnorodne tematy, zarówno życiowe jak i abstrakcyjne, bogatych w słownictwo oraz struktury gramatyczne,. Uczący się potrafią zrozumieć długie i skomplikowane teksty oraz zastosować język dla celów komunikacji ogólnej oraz specjalistycznej
C2 - profesjonalny - Najwyższy poziom biegłości językowej jest zbliżony do poziomu rodzimego użytkownika języka, co oznacza swobodę w formułowaniu myśli w sposób płynny, spontaniczny i precyzyjny, przy użyciu adekwatnego słownictwa i rozwiniętych struktur gramatycznych i jednoczesnym rozumieniu niuansów znaczeniowych